بعد از ش
نویسنده : فاطمه اختصاری - ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ اسفند ۱۳٩۱
 

قسمتی از کتاب «دایرۀ المعارف ستون پنجم» نوشته ی سید ابراهیم نبوی.

ش

شعر (SHE-R): کلماتی موزون که احتمالا قافیه هم داشته باشد. شاعر: کسی که شعر می سراید. شاعری: شغل اکثر مردم ایران. انواع: شعر نو، شعر کهن، شعر سپید.

شفاف (SHAFFAF): هرچیز که پشت آن معلوم باشد. مواضع رئیس جمهور. یک وضعیت سیاسی که از پشت آن همه چیز معلوم است جز چیزهای اصلی.

شقاوت (SHAGHAVAT): بدبختی. موضع بزرگ جهان سوم نسبت به روشنفکران.

شکست (SHEKAST): خرد شدن، شکسته شدن. مقابل پیروزی. باختن در جنگ. در ایران هرگز کسی در چیزی شکست نمی خورد. جمله قصار: ما خوردیم، شما بگین زد. (ر.ک. قیصر)

 

منم امروز و تو و مطرب و ساقی و حسود

خویشتن گو به در ِ حجره درآویز چو خیش

سعدی